نمىدانم چگونه برخى علما ، اين آرا و نظريات را فراموش كرده‌اند و از امامت جماعت يافتن ابو بكر در ايام بيمارى وفات پيامبر ( ص ) ، خلافت و جانشينى او را نتيجه گرفته‌اند ؟ نقد و بررسى اين احاديث از اين مهم‌تر ، چگونه تناقضات روشن و آشكار در بين احاديثى كه در گذشته ، در داستان نماز ابو بكر آورديم ، بر علما مخفى مانده است : 1 . آيا پيامبر ( ص ) از ديگر همسرانش اجازه گرفت تا ايام بيمارى خود را در خانهء عايشه سپرى كند و به حضرت ، اجازه داده شد تا در روزى كه نوبت عايشه نبود ، به خانهء عايشه ، انتقال داده شود ؟ 2 . پيامبر ( ص ) ، پيوسته نوبت همسرانش را مراعات مىكرد و مىفرمود : « من ، فردا كجا هستم ؟ » ، در حالى كه مشتاق بود تا روزى كه نوبت عايشه است ، برسد ، و زمانى كه نوبت عايشه شد ، حضرت ، در خانهء او آرام گرفت و درآن روزى كه نوبت عايشه نبود ، به خانهء او نرفت ؟ به راستى ، آن روز در خانهء عايشه ، چه گذشت ؟ پيامبر ( ص ) چه چيزى را درخواست مىكرد ؟ آيا پيامبر ( ص ) ، على ( ع ) را خواست ؛ امّا نزد ايشان ، از ابو بكر و عمر و عبّاس ، نام بردند و حضرت ، موافقت نمود كه آنها نيز بيايند و هنگامى كه ابو بكر حاضر شد ، حضرت ، به او امر كرد كه با مردم ، نماز بخواند ؟ 3 . با اين كه پيامبر ( ص ) پيوسته از حال مىرفت و زمانى كه حالش بهتر شد ، وضو گرفت تا براى نماز ، حاضر شود و وقتى كه ارادهء برخاستن مىكرد ، از حال مىرفت ، در چنين شرايطى فرمود : « به ابو بكر ، امر كنيد كه با مردم ، نماز بخواند » ؟